اشكهايم را

در حلقه چشمم به اسارت مي گيرم

نطفه كوچك عشق را

درون سينه به زنجير مي كشم

منتظر!!

منتظر!!

باز هم منتظر مي نشينم

تا در امتداد اين خيابان سوت و كور

صداي قدمهاي تو

در بطن خاطرم

طنين اندازد... .

یاد دارم در غروبی سرد سرد

می گذشت از کوچه ما دوره گرد

داد میزد کهنه قالی میخرم

دست دوم جنس عالی میخرم

کاسه و ظرف سفالی میخرم

گر نداری کوزه خالی میخرم

اشک در چشمان بابا حلقه زد

عاقبت اهی کشید بغضش شکست

اول ماه است و نان در سفره نیست

ای خدا شکرت ولی این زندگیست؟؟

خواهرم بی روسری بیرون دوید

گفت اقا سفره خالی میخری؟؟

از وقتی رفته ای

جای « تــــــــــو »

در ارزوهايم ، یک ادمک کاغذی گذاشته ام !!

ادمک کاغـــــذی احســــاس ندارد ...

چشـم ندارد ، بیچاره گوش هم ندارد ...

طفلکـــی حتی دهــــــان هم نــــدارد ...

ادمک کاغـــــذی

اما  « دروغ »  نمی گويد ... !!!

مطمئن باش و برو

ضربه ات کاري بود !!!

دل من سخت شکست

و چه زشت

به من و سادگي ام خنديدي

به من و عشقي پاک

که پر از ياد تو بود

و خيالم مي گفت تا ابد مال تو بود

تو برو ،

 تو برو تا راحت تر

تکه هاي دل خود را آرام سر هم بندازم..................

 شاید آن روز که برمیگردی

                                     لکه هایی ز سیاهی

  باقی از عمر جوانی

                                     روی موهای سرم باز هویدا باشد

 شاید از آتش عشقت

                                   شعله ای.گرچه ضعیف

  هیزمی خیس ونحیف

                                   شرری اندک وخرد

                                                     زیر خاکستر قلبم 

                                                                  کومه ای ساخته باشد

 شاید آن روز مرا

                        بر سر دار بلندی نگری

   که همه پود طنابش

                            آرزوهای منست

                                          و به تارش گره ای 

                                                                 از سر گیسوی درازت                                             به بلندای همه ظلمت شب های منست

                          شاید این جمله برایت بازهم 

                                                      خنده ای تکراریست 

             "به بهارم نرسیدی به خزانم بنگر

                                                    که به مویم اثر از برف زمستان منست    

مي خواهم برايت مرهمي باشم ! ...

براي آن نگاه خسته اي که مي دانم ،... اميدش به لبخندي ست !

مي خواهم برايت لبخند باشم ! ...

براي آن دلي که از اميد ، خالي ست !

مي خواهم دست هايت را در دست هاي آسمان بگذارم ...

تا باور کني آسمان هم ، براي تو آغوش مي گشايد !

من تو را مرهمي خواهم بود

گرچه ... دلــــــــــي دارم ... که نيازمند يک مرهم است......

باید فراموشت کنم

چندیست تمرین می کنم

من می توانم ! می شود !

آرام تلقین می کنم

حالم ، نه ، اصلا خوب نیست ....

تا بعد، بهتر می شود ....

فکری برای این دلِ آرام غمگین می کنم

من می پذیرم رفته ای

و بر نمی گردی همین !

خود را برای درک این ، صد بار تحسین می کنم

کم کم ز یادم می روی

این روزگار و رسم اوست !

این جمله را با تلخی اش ، صد بار تضمین میکنم

باور تلخ نبودنت...

تاوان کدامین اشتباه بود؟

تو گفتی بمان و من ماندم...

اکنون که تو رفته ای..

من در کوچه های تنهایی به انتظار برگشت

 تو به بی کسی خود خیره شده ام...

و نمیدانم اخر چه خواهد شد...

میروی و من نگاهت میکنم...

تعجب نکن که چرا گریه نمیکنم بی تو...

یک عمر برای گریستن وقت دارم...

اما برای تماشای تو همین یک لحظه باقیست...

و شاید همین یک لحظه اجازه زیستن در چشمان تو را داشته باشم

آینه پرسید چرا دیر كرده است؟

نكند دل دیگری او را اسیر كرده است

خندیدم و گفتم: او اسیر من است

تنها دقایقی چند تاخیر كرده است،

گفتم:" امروز هوا سرد بوده است"

شاید موعد قرار تغییر كرده است،

خندیدم به سادگیم و آینه گفت:

احساس پاك تو را زنجیر كرده است،

گفتم از عشق من چنین سخن مگوی،

گفت: خوابی، سالها دیر کرده است،

در آینه به خود نگاه می كنم

عشق تو عجب مرا پیر كرده است

راست گفت آینه منتظر نباش

او برای همیشه دیر كرده است.

گاهی آنقدر صدایت میزنم که تمام کوهستانهای دورتر از سرزمینم

فریادهایم را میشنوند

چه میشود گاهی به اتاق تنهایی ام پا بگذاری؟

  من دلبسته به پاییزم و همان فصلی که هیچ

از بهار کم ندارد , صدایم را بشنو .

صدایی که به دنبال کلامی روشن است......

خواستم داغ بدی بر جگرش بگذارم

 زخم تیری به بال و پرش بگذارم

 خواستم ترس جدایی به دلش سبز شود

 تپش شور غمی بر جگرش بگذارم

 برود گریه کند ، بی کس وتنها بشود

 منتظر پشت دو چشمان ترش بگذارم

 خواستم چند شبی باز سراغش نروم

 باز از حال خودم بی خبرش بگذارم

 رفت دل کند زمن ، بی خبر ازاینکه من

 لحظه ای بچه شدم سربه سرش بگذارم

زمانی که دچار او گشتم 

بس بودم پریشان حال و سرگردان

و او بود که امده بود سوار بر اسب ارزوهایم

که ببرد مرا به دشتی که بارها و بارها از ان برایم میگفت

دشتی که هرگز ندیدمش........

زمانی که دچار او گشتم

بس بود سرخوش و سرحال

گفت و گفت برایم از انچه نباید میگفت.......

و من لبریز شدم و لبریز از انچه نباید میشدم......

شمرد و شمرد از اینکه چقدر دوستم دارد

و من باور کردم و کردم انچه نباید باور میکردم

واینک.......

دیگر نه اوست که برایم بگوید و بشمرد.......

و نه من ان منم که باور کنم........

گفت  تو به خاطر چه زنده ای؟

گفتم  به خاطر هیچ!

(در حالی که با تمام وجود در دلم میگفتم

به خاطر تو )

گفتم  تو به خاطر چه زنده ای؟

گفت  به خاطر کسی که به خاطر هیچ زنده است!!!!!!!!!!

امروز روز تولدمه !!!!کسی

نیست تولدمو تبریک بگه؟

میگویند تا شقایق هست زندگی باید کرد.

پس بمیرید ای شقایق های نازیبای زندگی

بمیرید تا با مرگ شما زندگی بمیرد

بمیرید تا با مرگ زندگی من هم بمیرم.

به کدامین وفا یادت کنم؟

میخواستم برای از دست دادنت

                                                  چند قطره اشک بریزم

ولی افسوس تمام اشکهایم را

                                    برای به دست اوردنت ریخته بودم!!!!

یادم باشد که حرفی نزنم که به کسی بر بخورد.

که نگاهی نکنم که دل کسی بلرزد.

که راهی نروم که بیراه باشد .

که چیزی ننویسم که ازار دهد کسی را.

یادم باشد که روزگارش خوش است

وهمه چیز بر وفق مرادش

وتنها.........

تنها دل ما دل نیست اری !

ای مهربان.

وقتی که خورشید به پیشواز شب میرود

و کوچه از صدای پای اخرین عابر تهی میشود

با کوله باری از غم و درد میروم و ترا با تمام

خاطرات دیرین در میان کوچه های ساکت

شهر تنها میگذارم.

گریه نکن ای وارث شکوفایی باران!

من باید بروم تا با غم غریبی خویش

غم غربت را از جداره های دل عاشقان بزدایم.

اما بدان نبض خاطرم هر لحظه به یاد تو میزند

جامه ای بافتم تارو پودش از عشق

خواستم تا به تواش هدیه کنم

لیک دیدم که در ان گوشه باغ

لاله ای پنهانی بانسیمی میگفت

جامه عشق برازنده هر قامت نیست

تنها نگاه بود و تبسم میان ما

تنها نگاه بود و تبسم

اما........... نه !

گاهی که از تب هیجان

بی تاب می شدیم

گاهی که قلبهامان

میکوفت سهمگین

گاهی که سینه هامان

چون کوره میگداخت

دست تو بود و دست من

واز این پل بزرگ

پیوند دستها

دلهای ما به خلوت هم راه داشتند

یک بار نیز              یادت اگر باشد

وقتی تو راهی سفر بودی

یک لحظه  وای تنها یک لحظه

سر روی شانه های هم اوردیم

و با هم گریستیم.

چشمانم را به در قلاب کرده ام

وقتی می ایی

                    با نگاه ویرانگرت

مرا بنگر

هر چند که در قلب خرابه من

جز غبار خاطره ات چیزی بجای نمانده

من و

تنهایی و

تاریکی و

یک شمع روشن

خدایا

نکند بادی بیاید!

به او گفتم چقدر دوستم داری؟

                                      گفت به اندازه ستاره های اسمان

نگاه به اسمان کردم

                                    ستاره ای نبود!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

تنها همیشه تنها بدون اینکه در دنبا دلی باشد که ثانیه ای چند به خاطر

من بطپد دنیا را ترک میکنم.

تنها همیشه تنها بی انکه دلدار زیبا رویی بهنگام بیماری دل رنجورم قدم

به کلبه ام بگذارد ودستی از عطوفت بر چهره تب دارم بکشد زیباییهای

جهان هستی را بدرود میگویم.

دراین تنهایی وسکوت و درد من ترا نفرین نمیکنم واز اینکه تو مرا رها

کردی ودل تیره بخت مرا واژگون وسرگردان در بیابانی که انرا پایانی

نیست رها ساختی ترا به خدایت که عادل است نمیسپارم.

زیرا میترسم به غضب اش گرفتار شوی ودر نتیجه دل من بیشتر از پیش

در فشار غم واندوه تو قرار گیرد.

اخر تو خوب میدانی عاشق حقیقی هرگز حاضر نمیشود

نازنینش ازرده خاطر و غمگین باشد.

مستی و شور و جنون از من دیوانه بپرس

نرگس باده از از ان نرگس مستانه بپرس

عقل از زمزمه بی خبری بی خبر است

وصف این لذت جانسوز ز پروانه بپرس

تو چه دانی ز سر انجام من خانه خراب

سرگذشت دل دیوانه ز دیوانه بپرس

وقتی که بارون مباد گریه ام میگیره چون خودمو تنهاتر از همیشه

احساس میکنم.در اون لحظه دوست دارم تو رو زیر بارونهای عاشقونه

ببینم اما حیف که اینا همه یه رویاست.اونوقت به خودم میخندم

خنده ای که از گریه غم انگیز تره.

خنده ام از اینه که تو داری چکار میکنی اصلا به فکر من هستی

یا نه ؟ اصلا منو دوست داشتی ؟اصلا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

با دیدن بارون دوباره به گذشته ها بر میگردم

به گذشته هایی که معنی عشق و به من فهموند

گذشته هایی که فقط تو در اون هستی و لحظه به لحظه اش

بوی تو رو میده.گذشته هایی که دیگه هیچ وقت تکرار نمیشه

 حالا من موندم و یه مشت خاطره از تو

خاطره های که به من امید نفس کشیدن میده

سهم من از بودن تو یه خاطره است همین و بس

بر صلیبم

                  میخکوب

خون چکد از پیکرم

                      محکوم باورهای خویش

بوده ام دیروز هم اگاه از فردای خویش

مهر ورزی کم گناهی نیست میدانم

سزاوارم......

               رواست......

انچه بر من میرسد

زین ناسزا تر هم سزاست

در گذر گاهی که زور و دشمنی فرمانرواست!!!!!!!!!!

عشق یعنی افتاب دل فروز

عشق یعنی یک جهان پرزسوز

عشق یعنی صاحب یک دل شدن

وز برایش مردن و در گل شدن

عشق یعنی خلوت تنهای من

افتاب و مستی و سودای من

عشق یعنی عاشق یک راز شو

با تمام غصه ها دمساز شو